Moksha wordt gezien als definitieve versie van zijn worldly conceptie van zelf, het losmaken van de sluiting van ervaringsdualiteit en een totstandbrenging van zijn eigen fundamentele aard die het ware zijn zijn, Het zuivere bewustzijn en zaligheid (satcitananda) een ervaring die en voorbij sensatie omontkoombaar is.

Volgens de tak van Hinduism gekend als advaita vedanta, bij bevrijding van de  individuele ziel of atman wordt gerealiseerd om te zijn met de Grond van allen die - (de Bron van al fenomenaal bestaan zijn) wordt bekend dat als Brahman. Het zelf-zoals-individu wordt gerealiseerd om nooit bestaan te hebben.

In andere (dvaita) de tradities wordt het gehouden dat de identificatie tussen het bevrijde menselijke wezen en de God niet totaal is maar er is altijd wat onderscheid tussen twee.

Hindoese scripture als Bhagavad Gita, Mahabharata, Ramayana benadruk etc. vooral deze persoonlijke, godsdienstige conceptie van Moksha, die door de praktijk van Yoga Bhakti wordt bereikt.

Hindoese tempeldans

Moksha in de heilige Hindoese tempeldans, zoals de klassieke Indische dans dat ook is en wordt gesymboliseerd door Shiva, als bevrijdend van de gravitatie van de materiële wereld.

Men moet in Moksha zijn of onder haar begeleiding guru bereiken - wie reeds succes in Moksha heeft bereikt. Arhant of a Siddha inspireert maar komt niet tussenbeide.